Mijn buurman stond er vorig jaar half november nog mee te rommelen: zijn dahlia's stonden nog vol in het blad, nat van de regen, en hij vroeg mij of het niet te vroeg was om ze op te graven. Een week later vroor het twee nachten achter elkaar en was het blad zwart als verbrande toast. Toen pas wist hij het zeker. Dat is eigenlijk ook het hele antwoord: je haalt dahlia-knollen uit de grond nadat de eerste nachtvorst het loof heeft doen afsterven, in de meeste jaren ergens tussen eind oktober en half november.
Het moment kiezen
Het zwarte, slappe blad is het teken dat de plant klaar is met het seizoen. Veel tuinders haasten zich bij het eerste koude weer, maar dat is niet nodig. De knol onder de grond heeft het blad nog even nodig om voedsel op te slaan voor volgend jaar. Wacht je tot het loof is afgestorven, dan heeft de knol de beste startvoorraad. Komt er in jouw regio geen vorst, dan kun je kijken naar het blad zelf: is het geel geworden en omgevallen, dan is het ook tijd. Wachten tot de grond bevroren is, moet je niet doen, want dan kan de knol beschadigd raken en rotten tijdens de opslag.
Opgraven en drogen
Snijd de stengels terug tot ongeveer tien tot vijftien centimeter boven de grond. Steek daarna een spade of greep op een afstand van zo'n dertig centimeter rondom de stengel in de grond en wip de kluit voorzichtig omhoog. Trek nooit aan de stengel, want de nek van de knol breekt dan zo af en zo'n knol groeit volgend jaar niet meer. Schud de aarde losjes af en laat de kluit een paar dagen ondersteboven drogen op een droge, vorstvrije plek. Zo loopt het water uit de holle stengel en blijft de knol gezond. Spoel de knollen liever niet af, want vocht is de grootste vijand tijdens de winter.
Bewaren in een kistje
Hier gaat het meestal mis. Een dahliaknol moet donker, koel en vorstvrij staan, bij een temperatuur van ongeveer vijf tot tien graden. Een garage, kelder of schuur die niet bevriest werkt prima. Leg de knollen in een kartonnen doos of houten kistje, met tussen de lagen droge turfmolm, houtkrullen, perliet of gewoon wat krantenpapier. Plastic is af te raden, want daaronder gaat de knol broeien. Controleer ze één keer per maand. Zie je een knol verschrompelen, bevochtig het materiaal dan heel licht. Zie je schimmel of een zachte plek, snijd die dan weg met een schoon mes en laat de wond een dag drogen.
Laten staan in de tuin?
In milde winters en op doorlatende grond overleven dahlia's soms onder een dikke laag bladeren of compost. Het risico is wel dat een natte, koude winter de knollen laat rotten. Wie zeker wil zijn, graaft op. Wie het toch probeert, kan een klein deel opgraven en de rest laten staan als proef. Zo weet je volgend jaar precies wat jouw tuin aankan.
Mijn buurman heeft zijn knollen uiteindelijk in een oude schoenendoos met krantenpapier op zolder gelegd. In april zaten ze vol ogen. Dat is voor mij nog altijd het mooiste bewijs dat dit klusje de moeite loont.
